تولید سیم تنگستن

تولید رشته تنگستن بیشتر از پاراتنگستات آمونیوم (APT) به عنوان ماده خام استفاده می کند. فرآیند کلی شامل کلسینه کردن APT در هوا در حدود 500 درجه برای تولید تری اکسید تنگستن، یا کاهش جزئی آن در هیدروژن در حدود 450 درجه برای تولید اکسید تنگستن آبی است. رشته های تنگستن برای لامپ های رشته ای نیاز به افزودن مقادیر کمی اکسید پتاسیم، دی اکسید سیلیکون و اکسید آلومینیوم به تری اکسید تنگستن یا اکسید تنگستن آبی دارند. مجموع این سه مورد نباید از 1% تجاوز کند.

سپس اکسید تنگستن دوپ شده با استفاده از هیدروژن به پودر تنگستن فلزی کاهش می یابد. فرآیند احیا به طور کلی شامل دو مرحله است: اول، کاهش به دی اکسید تنگستن (اکسید تنگستن قهوه ای) در حدود 630 درجه، و دوم، کاهش به پودر تنگستن فلزی در حدود 820 درجه. هدف از این دو مرحله کاهش اطمینان از استفاده کامل از پتاسیم اضافه شده و کنترل اندازه ذرات پودر است. سپس پودر تنگستن دوپ شده به‌دست‌آمده به نوارهای مستطیلی نازک و بلند در قالبی با طراحی خاص فشرده می‌شود. یک میله تنگستن با عبور جریان الکتریکی از گاز هیدروژن و گرم کردن آن با استفاده از مقاومت خود (که به دمای تقریباً 3000 درجه می رسد) تف جوشی می شود. پس از پخت، چگالی نوار تنگستن می تواند به بیش از 85٪ از مقدار نظری برسد. این میله تنگستن را می‌توان با استفاده از روش آهنگری چرخشی به میله‌های تنگستن با قطر تقریبی 3 میلی‌متر جعل کرد و سپس با استفاده از روش رسم قالب به سیم‌های تنگستن با ضخامت‌های مختلف تبدیل شد.

هنگامی که قطر سیم تنگستن به سطح میکرومتر می رسد، اندازه گیری دقیق قطر آن با استفاده از کولیس های معمولی دشوار است. بنابراین، در سطح بین‌المللی، ضخامت سیم‌های تنگستن با قطر کمتر از 0.2 میلی‌متر معمولاً با وزن یک بخش طولی 200 میلی‌متر از سیم بیان می‌شود.