خواص شیمیایی تنگستن

در دمای اتاق، مشابه کروم و مولیبدن، تنگستن توسط جو خورده نمی شود. با این حال، در دماهای بالا، نسبت به خوردگی حساس‌تر می‌شود و با بسیاری از غیر فلزات واکنش نشان می‌دهد و اغلب محصولات بینابینی و غیر استوکیومتری تولید می‌کند. در حضور عوامل اکسید کننده مانند KNO3 یا KClO3، قلیایی مذاب به سرعت تنگستن را خورده و WO42- را تشکیل می دهد.

از دیدگاه گروه کرومی که تنگستن به آن تعلق دارد، Mo و W بسیار شبیه به یکدیگر هستند و تفاوت های قابل توجهی با سبک ترین عنصر، کروم، نشان می دهند. این عمدتاً در پایداری نسبی حالت‌های اکسیداسیون آنها منعکس می‌شود که از +6 تا -2 متغیر است. پایداری حالت های اکسیداسیون در این گروه در بالا ذکر شده است. علاوه بر این، اگرچه کروم (VI) تمایل به تشکیل آنیون های اکسی پلی اسید دارد، تنوع آن به مراتب کمتر از پلی مولیبدات ها و پلی تنگستات ها است. حالت‌های اکسیداسیون +5 و +4 عمدتاً به‌عنوان واسطه‌های ناپایدار برای کروم ظاهر می‌شوند. در حالی که برای مولیبدن و تنگستن، آنها شیمی محلول آبی بسیار مهمی را ارائه می دهند. پایدارترین حالت اکسیداسیون کروم +3 است، و شیمی هماهنگی آن، ناشی از پیکربندی متقارن t2g³ آن، پس از کبالت (III) از نظر فراوانی در رتبه دوم قرار دارد، در حالی که هیچ بخش مشابهی در شیمی مولیبدن یا تنگستن وجود ندارد.